Geel - Gasthuismuseum, Sint-Dimpnakerk en

Beeldentuin Hugo Voeten

Op een warme, zonovergoten dag gingen we met 32 leden op uitstap naar Geel. In het hart van deze stad, aan de historische Gasthuisstraat, ontdekten we een plek waar eeuwenoude zorg, gastvrijheid en lokale tradities samenkomen: het Gasthuismuseum Geel. Dit charmante museum vormt het kloppende hart van de Geelse geschiedenis en bood ons een warme inkijk in het unieke zorgmodel waar de stad wereldwijd om bekendstaat.
Zodra we binnenstapten, voelden we de sfeer van het oude gasthuis dat hier eeuwenlang zieken, reizigers en behoeftigen opving. Gepassioneerde gidsen namen ons mee door verhalen van naastenliefde, volksdevotie en het dagelijkse leven in vroegere tijden. Dankzij hun enthousiasme komt het verleden tot leven, waardoor een bezoek zowel leerrijk als verrassend persoonlijk aanvoelt.

Vlakbij het Gasthuismuseum rijst de Sint‑Dimpnakerk op als een van de mooiste voorbeelden van demergotiek in Vlaanderen. Tussen 1349 en 1570 gebouwd als bedevaartkerk, ademt dit monument nog steeds de sfeer van eeuwenlange verering voor de heilige Dimpna, de Ierse prinses die volgens de legende op deze plek werd begraven samen met haar biechtvader Gerebernus. 
Binnenin wachtte ons een schatkamer van Vlaamse kunst. Niet minder dan vijf erkende Vlaamse Topstukken schitteren in de kerk: het Sint‑Dimpnaretabel, het Passieretabel, het Apostelretabel en de twee intieme ‘Merodekes’, toegeschreven aan Jan Mostaert. Deze meesterwerken worden prachtig gepresenteerd in het voormalige secreet, een ruimte die vroeger gesloten bleef voor bezoekers maar nu een van de meest bijzondere plekken van de kerk vormt. Ook het imposante renaissance‑praalgraf van de familie De Merode is een absolute blikvanger.
De Sint‑Dimpnakerk maakt deel uit van het project Vlaamse Meesters op hun plek, dat kunstwerken toont in hun oorspronkelijke, historische context. Hierdoor ervaar je de kunst niet alleen als object, maar als levend onderdeel van het Geelse erfgoed.

Dan was het tijd voor een hele lekkere lunch in het aangename kader van Bistro Vincent.

In de namiddag bezochten we, verborgen in het groene landschap tussen Geel en Westerlo, één van de meest verrassende kunstplekken van de Kempen: de Beeldentuin Hugo Voeten. Deze uitgestrekte openluchtsite vormt een harmonieuze dialoog tussen natuur, sculptuur en tuinarchitectuur. Hier wandelden we niet zomaar door een tuin — maar door een zorgvuldig gecomponeerd kunstlandschap waar elke bocht, zichtlijn en open plek een nieuw verhaal onthult.
De beelden, afkomstig uit de rijke private collectie van Hugo Voeten, schitteren in het groen en lijken haast vanzelfsprekend deel uit te maken van hun omgeving. Sommige werken contrasteren krachtig met het landschap, andere lijken erin op te lossen. Die wisselwerking maakt een bezoek telkens anders: het licht, de seizoenen en de natuur zelf spelen mee in de ervaring.
De Beeldentuin is een ideale bestemming voor wie houdt van rust, schoonheid en kunst in open lucht. Het is een plek waar je vertraagt, waar je kijkt met aandacht, en waar kunst en natuur elkaar versterken zonder elkaar te overheersen.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.